UMCG

Bij het UMCG in Groningen gaat het allemaal net iets anders dan bij het VUmc en het team is daar ook veel kleiner. In tegenstelling tot het VU hebben zij geen eigen afdeling en ze behandelen ook geen jongeren (onder de 18). Bovendien kun je je in Groningen niet zelf aanmelden maar heb je een verwijzing van bijvoorbeeld je huisarts of een psycholoog nodig. De wachtlijst is echter wel iets korter dan bij het VU, namelijk zo’n 10-12 maanden.

De intake
Een paar weken nadat je bent aangemeld bij het UMCG krijg je een uitnodiging voor de intake en dien je op internet alvast een vragenlijst in te vullen. Zo’n 3 weken daarna heb je een gesprek bij het UMCG met een arts-assistent en komt ook de psychiater even langs. Het wordt aangeraden om bij dit gesprek al iemand die dichtbij je staat mee te nemen, bijvoorbeeld een van je ouders of je partner.

Tijdens dat gesprek vragen ze wat je voelt, waarom je daar bent, wie je het al verteld hebt, etc. De psychiater vraagt ook o.a. wat je van je lichaam vind, of je begrijpt wat voor impact het op je leven heeft en of je snapt dat het een lang proces is en weet dat er een wachtlijst is. Je krijgt dan ook meteen te horen of je direct op de wachtlijst terecht komt, of dat je eerst nog andere problemen moet aanpakken. De intake is dus veel intensiever bij het UMCG dan bij het VUmc. Zetten ze je inderdaad op de wachtlijst, dan wordt er zo snel mogelijk ook een biografie opgemaakt van je leven.

Diagnostiek
Het doel van de diagnostiek is natuurlijk hetzelfde als bij het VUmc: de diagnose genderdysforie stellen en kijken of je ook sterk genoeg bent om het traject en alle veranderingen aan te kunnen. Bij het UMCG moet je minimaal 3 gesprekken hebben om de diagnose genderdysforie te krijgen. Ook hier verschilt het natuurlijk weer per persoon hoe lang de diagnostiek duurt.

Real Life Experience/hormonen
De volgende fase in het traject wordt de Real Life Experience genoemd. Hier wordt van je verwacht dat je volledig gaat leven in het gewenste geslacht, veel mensen doen dit echter daarvoor ook al, maar nu krijg je natuurlijk ook hormonen!

Met de hormonen ga je in feite door een tweede puberteit, waarbij je alsnog zoveel mogelijk de trekken van het gewenste geslacht krijgt. De hormonen zul je levenslang moeten blijven gebruiken, omdat je ze niet zelf aanmaakt. De dames kunnen wel na de geslachtsoperatie stoppen met de anti-mannelijke hormonen, omdat ze dan geen testosteron meer van zichzelf aanmaken.

Hormonen voor transvrouwen (MTF)
De transvrouwen krijgen oestradiol en het anti-mannelijk hormoon Androcur, die de testosteron verlaagt en minder effectief maakt. Voor de vrouwen zijn er drie opties om de hormonen toe te dienen:
1. Door middel van pillen (Progynova);
2. Door middel van pleisters, onder andere Estrofem, maar er zijn allerlei fabrikanten;
3. Door middel van gel (Estreva), maar deze gel is alleen in België te krijgen en niet in Nederland.

Door de hormonen krijgen de vrouwen onder andere een vrouwelijkere vetverdeling, borstgroei, zachtere huid, minder vette huid en haar, kleinere zaadballen en je kunt er emotioneler van worden. Door de anti-androgenen vermindert het mannelijk libido en gaat ook de vruchtbaarheid achteruit, erecties houden op, de lichaamsbeharing wordt vaak minder of verdwijnt, ook kaalheid wordt minder of verdwijnt etc. Door de vrouwelijke hormonen wordt je stem echter niet weer hoger, zoals het bij de transmannen nog wel omlaag gaat. Je kunt indien nodig wel leren om vrouwelijker te praten door middel van logopedie.

Helaas hebben de hormonen geen effect op de baardgroei, daarom ondergaan de vrouwen ook vaak een laserbehandeling. Heb je blond haar dan zul je elektrolyse moeten ondergaan om de haartjes te verwijderen. Elektrolyse moet vaak en duurt ook erg lang, al gauw zo’n 2 tot 3 jaar. Naast het gezicht moet er voor de geslachtsoperatie ook tussen de benen onthaard worden, dit gebeurt ook door middel van laser en elektrolyse.

Hormonen voor transmannen (FTM)
Als transman krijg je testosteron toegediend. Dit kan je op twee verschillende manieren toedienen:
1. Door middel van Androgel, deze gel moet je elke morgen opsmeren;
2. Door middel van injecties en hierin heb je ook nog twee opties:
– Sustanon, gemiddeld moet je dit elke 2 weken injecteren. De dosis en de tijd tussen de injecties verschilt per persoon;
– Nebido hoeft slechts om de 12 weken te worden toegediend. Helaas wordt Nebido in Nederland nog niet vergoed door zorgverzekeringen.

De transmannen krijgen door de testosteron bijvoorbeeld alsnog de baard in de keel, een mannelijkere vetverdeling, een grotere clitoris, meer lichaamsbeharing, sterkere spieren, baardgroei, etc.

De Real Life Experience duurt normaal gesproken 12 maanden. Daarna wordt je weer in het genderteam besproken en als je deze periode naar wens hebt doorlopen, dan word je op de wachtlijst voor operaties geplaatst.

Operaties
Elke operatie heeft natuurlijk zijn voor-, maar ook nadelen, het blijven immers operaties. Er zijn genoeg mensen die beslissen om geen operaties of bepaalde operaties niet te ondergaan, vaak mede omdat het resultaat dan niet geheel naar wens is of omdat ze het risico niet aandurven.

Voordat je überhaupt operaties mag ondergaan moet je wel minimaal 18 jaar zijn.

De twee meest uitgevoerde operaties voor de transvrouwen zijn:
1. De vaginaplastiekmaken, waarbij ze van de penis een vagina maken.
2. Het plaatsen van borstimplantaten. Deze operatie wordt in tegenstelling tot de vaginaplastiek niet vergoed.

Sommige vrouwen kiezen er voor om ook nog iets aan hun adamsappel of gezicht te laten doen.

Voor transmannen zijn er vier operaties:
1. De borstoperatie, waarbij ze de borsten verwijderen en er een mannenborstkast van maken;
2. De buikoperatie, hierbij worden de baarmoeder en eierstokken verwijderd;
3. De colpectomie, hierbij wordt de gehele vagina inclusief vaginawand verwijderd. Deze operatie is tegenwoordig verplicht wanneer je een metadoioplastiek of phalloplastiek wil.
4. De geslachtsoperatie, waarbij je de keuze hebt uit:
– De metadoioplastiek: van de clitoris maken ze een minipenis van gemiddeld 4-6cm;
– De phalloplastiek: met huid van je onderarm of bovenbeen maken ze een grotere piemel.

Ook zijn er combinaties mogelijk, bijvoorbeeld de borst- en buikoperatie of de buikoperatie en de colpectomie. Sommige jongens kiezen ervoor om de buikoperatie (nog) niet uit te laten voeren. Bovendien kiezen ze er vaak voor om geen geslachtsoperatie en ook geen colpectomie te doen. Het UMCG doet echter alleen de borst- en buikoperatie. Wil je toch ook de colpectomie en geslachtsoperatie, dan kan de arts je hier wel meer over vertellen en je doorverwijzen.

Natuurlijk kan het zijn dat er nog extra operaties bij komen vanwege complicaties of correcties. De operaties zijn in principe niet verplicht, het gaat uiteindelijk immers om jou en jij bepaalt hoe het traject verloopt.

Mocht je operaties buiten het UMCG om willen doen (bijv. bij het Slotervaart ziekenhuis) dan moet je dit zelf regelen en ook aangeven bij het UMCG.

Om contact op te nemen kun je terecht op de site van het UMCG. Heb je nog vragen aan een van onze ervaringsdeskundigen, stuur dan even een berichtje naar onze vraagbaak.