Weg met de knuffelhomo

news_homofobie1Stop met het gedweep met homo’s voor commercieel of politiek gewin, vinden Pieter Brokx en Linda Duits.

Chez Nous is een feel good-komedie van Nederlandse bodem uit 2013. De stamgasten van een ‘dragshow’-bar beramen een juweelroof tijdens de Gay Pride. Op de filmposters stond acteur Alex Klaassen prominent als extravagante dragqueen afgebeeld. Maar nu is de film op dvd uitgekomen en is het promotiemateriaal plots veranderd. De filmbeschrijving op bol.com rept met geen woord over homo’s of een botenparade. De kleuren van de regenboog zijn verdwenen. En Alex Klaassen draagt een alledaagse blauwe broek op de hoes.

Nu er een breder publiek moet worden bereikt, wordt dat de marketingstrategie – en dat zegt iets over de plaats van homoseksuelen in de hedendaagse Westerse maatschappij. Homo’s zijn okay, maar soms even niet. Soms is het commercieel of politiek handig om pro-homo te zijn, en soms niet.

Neem Coca-Cola. In hun reclame tijdens de Superbowl zat een meisje met twee vaders. Zo lift Coca-Cola mee op de homo-emancipatiegolf die Amerika momenteel overspoelt. Maar als sponsor van de Olympische Winterspelen weigerde de grootste frisdrankproducent ter wereld zich uit te laten over de recent ingevoerde anti homowetten in Rusland. Homo’s kun je dus inzetten om een positief en hip gevoel van liefde en diversiteit op te roepen, maar daadwerkelijk een standpunt innemen kan schadelijk zijn voor de bedrijfsbelangen.

In veel Westerse landen zijn zaken inmiddels goed bij wet geregeld. Net als bij de vrouwenbeweging zijn sommige mensen daardoor homo-moe. Gelijke rechten zijn behaald, dus waarom is het nog nodig zo opzichtig aandacht te vragen? Zoals feministen karikaturaal worden weggezet als klagers met okselhaar, zo worden strijdende homo’s afgedaan met het stereotype van blote billen op een boot.

Die homo-moeheid bestaat ook onder homo’s zelf. Homo’s willen niet aangesproken worden op de over-the-top aanwezigheid van Geer & Goor. De vooroordelen over homo’s worden ook door homo’s overgenomen. Uit angst om anders te zijn en afgewezen te worden, passen ook homo’s zich aan de heteronorm aan. Normaal betekent nog altijd dat je doet zoals hetero’s.

Het zijn met name de feminiene homo’s die het daarbij moeten ontgelden. Op homodatingsites staan verzoeken als ‘geen camp’, ‘geen femmes’ of zelfs ‘only straight acting’. Een homoman mag dus niet verwijfd overkomen. Dit is homofobie onder homo’s: het idee dat een echte man niet geaffecteerd praat, make-up draagt of een te fijne motoriek heeft.

Eenzelfde stigma valt hiv-positieven ten deel. De angst voor het virus is ondanks de grote medische vooruitgang buitenproportioneel. De film Dallas Buyers Club laat ons gruwelen bij hoe Amerikanen in 1985 omgingen met hiv. Het lijkt daardoor alsof die tijd ver achter ons ligt, maar veel van de vooroordelen uit de film houden stand. Zo denken mensen nog steeds dat hiv-positieven besmettelijk zijn en dat je het virus eerder oploopt tijdens norm overschrijdende seks. Zulke gebrekkige kennis leidt ertoe dat hiv-positieven ook nu nog gepest, gediscrimineerd en uitgesloten worden, ook onder homo’s. Wanneer iemand succesvol met hiv-medicatie wordt behandeld, is de kans op overdracht van het virus echter zeer klein. Daarbij is het natuurlijk onzin dat je sneller een geslachtsziekte oploopt als je graag leer draagt of van musicals houdt.

De grootste strijders uit de homobeweging zijn altijd de buitenbeentjes geweest. De deelnemers aan de Stonewall-rellen in New York (die in 1969 in de VS het startsein gaven aan de beweging) waren juist de dragqueens. Ook in de recente documentaire Out Therevan Stephen Fry over homoseksualiteit wereldwijd zien we travestieten lijf en leden riskeren voor het recht zichzelf te kunnen zijn. Dit zijn de mensen die de weg vrij maken voor ‘gewone’ homo’s die het liefst ‘normaal’ willen zijn. Deze mensen hebben de steun van de rest van de homogemeenschap heel hard nodig.

In onze tijd zijn homo’s een manier geworden om goede sier te maken. Door te benadrukken hoe achterlijk de Russen en Oegandezen zijn, klopt de Westerling zichzelf op de borst: kijk eens hoe beschaafd ik ben! Maar die acceptatie van homo’s valt tegen, zelfs in Nederland. Er wordt gekozen welke homo’s aanvaardbaar zijn. Daarbij zijn hoog opgeleide, knappe, monogame mannen met een nette baan de prijskoeien uit de gemeenschap. De vrouwelijke homo, de leernicht of de hiv-positieve kunnen niet op eenzelfde omarming rekenen.

Het leidt tot een situatie waarin alleen bepaalde homo’s gezien mogen worden en dat alleen op bepaalde momenten, als er politiek of commercieel iets te behalen valt. Als puntje bij paaltje komt, houdt Coca-Cola de mond en wordt de dragqueen van de poster gehaald. Dan zegt onze minister-president dat roze hem niet staat en zegt 29 procent van de bevolking tegen het SCP dat ze het aanstootgevend vinden als twee mannen in het openbaar zoenen.

Het mag nooit zo zijn dat anderen voor een individu bepalen wanneer hij zichtbaar mag zijn en hoe; wanneer zijn eigenzinnigheid nog gezellig is en wanneer die irritant wordt. Homo’s zijn geen pr-trofeeën die ingezet kunnen worden ter meerdere eer en glorie van een bedrijf, politieke partij of natiestaat. Acceptatie en mensenrechten moeten gelden voor iedereen in het seksuele spectrum, en niet alleen op de momenten wanneer het buitenstaanders een goed gevoel geeft. Weg met de knuffelhomo.

(Bron: NRCreader.nl)

This entry was posted in Nieuws. Bookmark the permalink.

One Response to Weg met de knuffelhomo

  1. End it. says:

    Leuk verhaal maar, als een homo, heb ik een persoonlijke voorkeur en als ik homo’s die erg vrouwelijk zijn irritant vind, ik vind vrouwen die te vrouwelijk doen ook irritant, dan is het mijn goed recht om hun te vermijden en als een dating site mensen die optie geeft is dat alleen maar positief, het vermijd confrontatie en teleurstelling.

Reageren