ISC 2013: Take off

Gister was het dan eindelijk zover, 22 juli was aangebroken! De hittegolf in Nederland was net een beetje op gang gekomen en wij zouden diezelfde avond naar IJsland vliegen. We hadden om 19.00 uur bij een bepaald Amerikaans koffiezaakje afgesproken dus het was alleen een kwestie van de tas verder inpakken en er zien te komen. Ik kwam als laatste aan wegens net even teveel file dus we gingen direct richting het inchecken. De sfeer zat er meteen goed in. Veel mensen kenden elkaar al, en na elkaar een jaar niet gezien te hebben kreeg iedereen na een paar minuten al de slappe lach. Ook de nieuwelingen vonden snel aansluiting.

De douane was wel even pittig, meerdere mensen werden gefouilleerd, maar gelukkig konden we daar achteraf ook om lachen. Na een introductiepraatje met de regels verspreidde iedereen zich in het tax-free shopping gebied om elkaar daarna weer bij de gate te zien.

Een aantal mensen hadden nog nooit gevlogen dus toen het vliegtuig aan kwam taxiën en de loopbrug zich ‘vastzoog’ aan het vliegtuig zorgde dat weer voor een stel hilarische opmerkingen. Daarna werden de koffers erin geladen en konden wij aan boord. We zaten achterin het mooie vliegtuig, compleet met tv’tjes en een heel arsenaal aan films en series. De 3 uur die daarop volgden vlogen dus ook zo voorbij.

Het vliegtuig vertrok om half 11 ‘s avonds en het begon net een beetje donker te worden. Maar naarmate we dichter bij IJsland kwamen, waar het niet alleen 2 uur eerder is, maar waar de zon ook niet onder gaat, was het ook erg licht en best wel fris. Het deed me denken aan het gevoel van een avondje doorhalen na Pann, al wachtend op het station.

De koffers ophalen ging vlot en de chauffeur van het taxibusje stond ons al op te wachten. Over de geur die buiten hing waren de meningen verdeeld, de één zei dat het rook naar de Zwitserse Alpen, maar ik vond het meer naar de zee ruiken. Wel waren we het eens dat IJsland ons op het eerste gezicht ons aan Texel deed denken.

Rond 3 uur ‘s nachts Nederlandse tijd bereikte we het hostel en de leiding checkte per telefoon in. Heel apart. De kamers waren schoon en de bedden lagen prima, afgezien dat sommigen verschrikkelijk kraakten als je ook maar zuchtte.
Maar iedereen viel toch als een blok in slaap dus daar merkte we weinig van.

Op Facebook vind je het album met foto’s van International Summercamp.

This entry was posted in Column and tagged , . Bookmark the permalink.

Reageren