Nieuwjaar

Er is in de Nederlandse cultuur voor zover ik weet geen enkele periode waarin zo veel wordt gegeten,beloofd en verbeterd. Eerst komt de kerstperiode eraan waarin vrede op aarde wordt ingeluid. Vervolgens is het de beurt aan de laatste dag van het jaar om nog ff de laatste kilootjes richting obesitas aan te kweken.

Vrede op aarde wordt namelijk traditioneel gekoppeld aan een vreetfestijn waarvan de restjes nog een gemiddeld hongerlijdend gezin drie weken kunnen voeden. Wat een 6-gangendiner met vier soorten wijn en zes soorten toetjes te maken heeft met vrede op aarde ontgaat me toch wel lichtelijk. Maar amper vijf dagen later is het zo ver.

Iedereen schiet in de stress, champagne moet ingeslagen worden, viergranen door Tibetaanse monniken ingechante, in plantvriendelijke agressievrije biologische wonderolie  gebakken volkorenoliebollen worden gecreëerd, speciale brie gemaakt van melk afkomstig van door hot-stone massage gekalmeerde vijf-sterren koeien wordt op macrobiotisch verantwoorde Japanse rijstcrackertjes gesmeerd en dat is nog maar het culinaire gedeelte van de avond.

Het hele huis is in een soort post-natale kerstdepressie geschoten na het vieren van kindeke Jezus, dus de versiering van kerst hangt nog sneu-ig rond te hangen in het huis. Om dit te maskeren wordt de televisie in het midden van de kamer gezet zodat iedereen gezellig mee kan kijken naar deze of gene terugblik van het jaar en natuurlijk het hoogtepuntje, de aftelling van de klok.

Lijstjes zijn ook gemaakt door vele mensen met daarop allemaal punten ter verbetering van hun eigen persoontje. De een wilt stoppen met roken, de ander wilt eindelijk toch scheiden van zijn/haar onuitstaanbare partner. Weer iemand stelt zich doelen om te doen in 2011 en een ander zweert de lijstjes af.

Ikzelf ben helaas niet zo sterk als ik altijd laat blijken. Ik heb wel degelijk een zwak voor zulke traditietjes maar dan niet in geschreven vorm. Mijn voornemen is eigenlijk zoals meestal hetzelfde; een paar kilo te zien kwijtraken. Ik begin meestal wel met goede moed aan dit voornemen, nog vol van het kerstdiner en de oliebollenproppartij met Nieuwjaar. Maar na een week of twee/drie begint mijn animo toch te zakken.

Koppigheid is een hoofdreden voor deze aandoening, gaandeweg begin ik te denken, waarom zou ik überhaupt afvallen voor andere mensen. Als mensen me niet mooi vinden zoals ik ben kunnen ze wat mij betreft lekker doorlopen en iemand anders zoeken. Ik houd van lekker eten en ben een Bourgondiër. Sporten is voor mij niet een optie dus ik denk altijd; Live and let live. Hoewel dat voor een vleeseter niet echt een gelukkige woordkeuze is XD.

Strakjes ga ik lekker doorhouden met een oliebol en een duur glas witte wijn in mijn handjes bij wat vrienden. Spelletjes doen, veel babbelen en uiteraardddd ga ik om 12 uur naar buiten met een flikkersterretje in mijn hand, wel zo toepasselijk.

Ik wens jullie een prachtig 2011 met veel humor, muziek en liefde,

Ruud.

This entry was posted in Column and tagged , , . Bookmark the permalink.

Reageren