P-P-P-Pokerface P-P-Pokerface

Het is weer zover, een nieuw slachtoffer van de pathologische, sociaal gestoorde, maar bovenal slachtoffer van zichzelf zijnde Joran van der Sloot.

Waar is het toch misgegaan in de opvoeding van dit individu. Geniet hij soms van de media-aandacht die hij op zichzelf kan vestigen met dit soort idiote zaken. Rukt hij zich lekker af terwijl hij op google de vele links met daarin vermelding van zijn naam bekijkt. ‘Joran van der S moordverdachte’ “oewwwww” ‘Joran strikes again’ “Ahhhhhhh” ‘Joran on a killing spree’ “JAAAAAAAAAA” en daar gaat Joran met de swiffer doekjes over zijn beeldscherm om de gemaakte vlekken af te vegen.

Het is gewoonweg onvoorstelbaar hoe iemand zo lang op vrije voeten kan zijn terwijl er overduidelijk zoveel lacunes in zijn verhaal zitten. Maar ja, met een vader die rechter in opleiding was met verschillende connecties, kon men een zekere “door de vingers zien” mentaliteit nu eenmaal niet tegenhouden. Inmiddels is het wel al zover dat de vader van Joran voor advocaat speelt in het “hemelse gerecht”. Zonde dat hij deze nieuwe uitbarsting van gestoordheid van zijn zoon niet in goede banen kan leiden.

De jongen is oftewel een mediageile aandachts-slet of een doortrapte psychopathische moordenaar die een slinks netwerk van valse informatie rond spreidt alsof hij sinterklaas is met een zak snoepgoed. In beide gevallen niet echt een gezond type, maar ik denk dat de mening daaromtrent wel eenduidig is.

Frappant vind ik ook dat hij altijd wel manieren vindt om weer in de aandacht te komen. Is het niet via zijn pokertalenten waarmee hij mensen driftig geld aftroggelt, of middels gezellige interviewtjes met terror-jaap *ook zo’n heerlijke man om bij je in de buurt te hebben* dan is het wel via sneue pogingkjes om een grote jongen in de misdaad te worden.

Het nette jongetje wil even laten zien dat hij ook stoer en hard kan zijn. En wat is beter om jezelf te profileren als idiote schoft dan de vrouwenhandel in Thailand. En dan hebben we het niet over poetsploegen van de Hago, neeee binnen deze tak van arbeid heeft het woord zuigen nooit betrekking op stof, zoveel staat vast. En dus mocht Joran ook weer vluchten uit Thailand, want ons grote sterke mannetje scheet toch wel een paar kleurtjes in zijn onderbroekje bij de gedachte aan een Thaise cel. Het is leuker als je zelf degene bent die verkracht, dan de verkrachtte te zijn.

Ik vraag me af of Jorans moeder hem vroeger wel genoeg gewaarschuwd heeft, of überhaupt opgevoed heeft. Ik hoor het haar in gedachten al zeggen ‘Joran schat, loop je niet in zeven sloten tegelijk?’. Waarop joran schamper uitschatert ‘met een achternaam als de mijne, ik dacht het niet’. Inmiddels  is het vrijwel algemeen geaccepteerd dat Nathalee Holloway niet in de sloot maar in een zee ligt te drijven en is slachtoffer twee van de “vermeende dader Joran”  ook al gevonden in een hotel in Peru.

En maar met een stalen gezicht blijven volhouden dat hij van niets weet, dat hij onschuldig is, en als hij al iets zegt, dat hij toch een pathologische leugenaar is, dus dat er vanuit hem niets betrouwbaars te verwachten valt. Ik heb nooit iemand gezien die zo goed kon “bluffing with his muffin”.

Leest U volgende week weer een column, dan heeft U altijd een alibi,

Ruud.

This entry was posted in Column and tagged , . Bookmark the permalink.

Reageren