De Eurovisiesongfestival-Gestapo

Verberg vrouwen en kinderen, ga veilig op een zolderkamer zitten. Ga niet naar buiten en wacht totdat er verdere informatie wordt verstrekt. Het is weer zover. Europa is weer in de ban van het Eurovisiesongfestival en de bijval die het vanuit de gay hoek krijgt is weer vanouds groots. Het is bijna clichématig hoezeer het ESF *afkorting van Eurovisiesongfestival naar eigen idee* het troetelkindje is geworden van de gay-community je zou je bijna als gay gaan schamen als je er geen fan van bent.

Zo niet ik. Ik heb een verschrikkelijke afkeer voor deze hele freakshow van extravaganza. En ik ben er trots op. Ja jullie lezen het goed, ik ben trots op mijn afkeer voor deze blamage van beschaving.
Ooit begonnen als een verbroederend concept waarbinnen hoogstaande chansons *moeilijke liedjes* vertolkt werden door mensen met muzikaliteit in hun vingers en strotjes, verwerd het de laatste jaren tot een netvliestergende discobal van schlägerhossende kutmuziek. ABBA zette in 1974 de sluizen van de Kitsch helemaal open en het is sindsdien uitgebouwd tot een prachtvol concept van smakeloosheid.

Hoewel enkele landen af en toe nog proberen om kwaliteit te sturen naar deze veredelde miniplaybackshow voor gehandicapten komen deze de halve finale vaak niet eens in of door. En zelfs Nederland is gevallen voor de middenmaat door vorig jaar de toppers naar het festival te sturen. Toegegeven, gezien het niveau van het festival op zich valt de keuze nog mee, maar jusses jongens toch. Welke manager kwam op het idee om een blonde strakgetrokken kopie van Ken te combineren met een grasmatjesdragende dramaqueen en daartussen nog een obligate meteroseksuele hetero te proppen. Vervolgens geef je ze een epilepsiebevorderende kledij met discoglitterballetjes en rampzalig slechte muziek. Et voila, we hebben een toppertje van een act.

Sowieso is het de laatste jaren een soort orgie van oostblokmasturbatie geworden. Allemaal voormalige oostblokkertjes die jaren van corruptie,ongelijkheid en onderdrukking juichend van zich af gooiden om vervolgens zelf vriendjespolitiek te etaleren bij het ESF. Verstandelijk beperkte kneuzen die een ritmische epilepsieaanval op het podium krijgen welke ondersteund door een beatbox en 4 tonentellende begeleiding een “hit” vormen.

Laten we toch eens met zijn allen een vuist maken tegen dit soort campy verloedering. Laten we er toch eens voor zorgen dat homoseksuele mensen niet meer stereotiep worden gelinkt aan dit soort commerciële horrorspektakels waarin muzikale diarree als artistieke chocolademousse van hoogste rang wordt aangeprezen.

Fuck het Eurovisiesongfestival. Laten we samen nee zeggen tegen deze rotzooi

Veel liefs,
Ruud

 

This entry was posted in Column and tagged , . Bookmark the permalink.