De teloorgang van de taal

Moeilijke woorden. Wat zijn moeilijke woorden. Een vraag die ik, naar ik zelf vind, terecht stel. Want de laatste tijd zie ik steeds meer dat spelen met taal een zeldzaamheid wordt. Taal lijkt wel een soort diarreeketen van snel geformuleerde one-liners doorspekt met vreemde taalinvloeden en tijdbesparende elementen.

Natuurlijk op MSN is het handig om af en toe met afkortingen of een zekere vorm van straattaal te werken *om het samenraapsel van invloeden maar eens onder één noemer te brengen*. Ook bij SMS-jes is het soms noodzakelijk om kort te zijn aangezien je maar een beperkt aantal letters tot je beschikking hebt vooraleer je aan een tweede SMS-je toekomt en dubbel moet betalen.

Ik persoonlijk speel graag met woorden, ik bouw graag sferen op en gebruik daarvoor taal in de ruimste zin van het woord. Niet alledaagse woorden zoals architectonische wondertjes of pittoreske omgeving en vele andere zijn woorden die ik dan wel eens in column of tekst stop. Niet om mensen te pesten of om te laten zien hoe ontzettend intelligent ik wel niet ben *wat gezien mijn internet-iq-test-scores nog vies tegenvalt*

In deze snelle wereld van Google, Twitter, Facebook en andere sociale identiteits-schrokkers is het soms juist fijn om eens lekker lange zinnen te lezen, om eens te genieten van een paar goed gekozen woorden en formuleringen. Het hoeft niet altijd plat te zijn om daardoor minder pakkend/duidelijk te zijn. Iemand een vulgaire trottoirprostituee noemen heeft dezelfde lading als vuile stoephoer, toch klinkt het eerste iets netter, bijna ironisch.

Teksten met moeilijke woorden *zoals veel mensen ze noemen* zijn soms juist daardoor des te grappiger/ironischer doordat de moeilijke woorden de bijtende context in een geaccepteerd jasje steken. Men komt zodoende weg met zaken te zeggen die je normalerwijs in een grovere bewoording absoluut niet zou kunnen vertolken.

Ik weiger dus mee te doen aan de teloorgang van de taal, of om het met ietwat eenvoudigere termen te zeggen, ik weiger mee te doen aan het verneuken van de manier van schrijven, van communiceren.  Ook wil ik de lezer meegeven dat het wellicht een uitdaging is om de woorden die ze niet zouden begrijpen te Googlen, dan krijgt deze functie ook nog eens een meerwaarde.

Mijn excuses als mijn teksten te lastig zijn, het is nooit bedoeld om jullie dom te laten voelen maar enkel om mijn ideeën zo mooi en trefzeker mogelijk weer te geven.

Yours,
Ruud.

This entry was posted in Column and tagged , . Bookmark the permalink.

Reageren