Wachtrij

Een mens staat volgens mij meer dan een kwart van zijn leven in de wacht, of in een wacht rij. Dat wil dus zeggen: 8 uur slaap per nacht is 16 uur leven. 25% van 16 uur is 4 uur lang wachten. Natuurlijk zitten we allemaal ergens anders op te wachten: de trein, een nieuwe knie, tot de slak de weg is overgestoken, een nieuw vriendje…

Wachten op een nieuw vriendje is simpelweg zinloos. Op dat feit word ik keer op keer benadrukt als ik omga met mijn vriendin Michelle. Michelle is al zo’n beetje zo lang als ik haar ken hetero, en zo vrijgezel als maar kan. Altijd maar achter de mannen aan blijven lopen, en keer op keer loopt het op niks uit. Zonde, want Michelle is eigenlijk heel mooi…voor een meisje. Maar op de een of andere manier is een vriendje niet zo voor haar weg gelegd. Wel heeft ze die gehad hoor, maar de laatste twee jaar dus al niet meer.

Toen ik haar gisteravond –of nacht beter gezegd- bij mij thuis had uitgenodigd gaf ik haar een boek dat ik leen van de bieb: Superflirt. Ik ben het zat dat Michelle constant maar als single door het leven moet gaan! In het boek staan allerlei nuttige tips in over hoe wel en niet te flirten. Hoe er uit te zien, wat wel te zeggen en wat niet, praktisch handboekje dus! En aangezien iedereen weet wat voor blauwtje ze liep in mijn vorige column, kan ze die tips maar wat goed gebruiken…

Zonder daarbij na te denken liet ik haar het boek lezen. Ik heb ooit een uitspraak gedaan als; ‘beter eerst je eigen problemen op te lossen, voor je aan die van een ander gaat denken’. Oeps dus…

Want oh ja! Ik heb ook nog een liefdesleven! Goh, wat ben ik toch weer lekker stom bezig om me zo te bekommeren in andermans relatie’s. Gadver, ik moet er niet eens aan denken dat ik een oerlekkere knul om aan Michelle door te spelen. Hoe zat het ook alweer met mijn scharrels en heb ik ze eigenlijk wel?

Sinds mijn vorige column is voor mijzelf wel duidelijk geworden dat ik op non-actief sta in de homo-relatie-markt. Het telefoon nummer dat ik kreeg, heb ik later dan ook maar aan de kant gelegd. Maar laat ik de volgende dag nou ineens die lekkere spetter tegenkomen en de trein, waar ik al een jaar naar lig te kwijlen. Anderhalve week na mijn column heb ik onwijs terug geflirt met een jongen die werkt bij de Geddes & Gilmore store in Eindhoven. Diezelfde dag werd ik ge-smst door Wim, die vroeg of ik binnenkort met hem een terrasje wilde pikken. En in de loop van die week werd ik ook nog eens gekust door Jonas, waar ik op dat moment pas vijf minuten mee stond te praten.

Wat is dit nou? Als je single bent, en niet op zoek naar een relatie, lijkt het alsof de mannen in de rij staan voor je! Straal ik soms uit dat ik vrijgezel ben? Verspreid ik een aparte geur of aantrekkingskracht waardoor ik ineens wèl aantrekkelijk ben? Ik zal zeker niet beweren dat al die mannen me niets boeien, maar wat nou als ik ineens wel toe ben aan een relatie? Dan geven al die jongens ineens geen kik meer, en zijn ze of alweer bezet, of hebben zij wat ik nu heb. Misschien moet ik op mijn website maar eens een wacht rij aanmaken voor jongens die met mij willen daten… HAHAHA! Gadver, bah, nee…ik hou het bij die ene speciale jongen waarvan ik nu een telefoonnummer heb en binnenkort misschien zelfs een date mee heb.

Thijs, een achtienjarige beroepshomo uit Brabant Zuid-Oost, houdt zich zwevend bezig met schrijven. Hij houdt vooral van kleine dingetjes zoals nutteloos rondsurfen op het internet, zijn website bijhouden en foto`s maken van alles wat los en vast zit. In het dagelijks leven is hij een gastheer in Hotel Nobis te Asten, en gaat hij naar school op De Rooi Pannen in Eindhoven, en volgt een acteercursus in Amsterdam.

This entry was posted in Column and tagged , . Bookmark the permalink.

Reageren